“ARTIK KENDİM OKUYABİLİRİM” adıyla bilinen ve ”çocuktum ufacıktım…” tekerlemesiyle başlayan bu dizideki kitaplar ilk kez 1985 yılında yayımlandı. Gelişim Yayınları’nın çıkardığı Çocukça Dergisi’ne çizilen iki sayfalık
Çocuktum Ufacıktım adlı bir çizgi-öykü ile başladı. Çizgi-öyküler Çocukça Dergisi kapandıktan sonra önce Milliyet Kardeş Dergisi’nde, sonra Bando Dergisi’nde yayımlanmaya devam etti ve toplam 78 öyküye ulaştı. Şu ana kadar 20 adedi kitaplaştı.


Stacks Image 765
FİLİ YUTTU BİR YILAN
Çocukluğumdan kalan bir sözdü “Fili Yuttu Bir Yılan.”

“O yalan bu yalan
Fili yuttu bir yılan
bu da mı yalan”

diye giderdi. Bu sözden yola çıkıp kelime oyunlarına dayalı bir öykü yazma fikri üzerine gelişti ve dizinin ilk adımı olarak devamının belirleyen bir işlevi oldu bu öykünün.


Stacks Image 778


BEŞ BEYAZ BENEKLİ BAYKUŞ BANA BAKIYOR
Bir daldan bakıp duran beş baykuş… Üstelik bu baykuşların beyaz benekleri var. Beş tuhaf yabancı. Yabancılara nasıl yaklaşırız? Onları nasıl tanırız? Cevap belli: Sorularımızı sorarız; tanımaya çalışırız. Dostluklar tanımayla başlar; tanıma da çaba gerektirir…
Stacks Image 791


BEŞ BEYAZ BENEKLİ BAYKUŞUN DÖNÜŞÜ
Birinci kitabın sonunda baykuşlar gitmişlerdi. Bir anne beni arayıp “Baykuşlar öldü mü?” dedi. “Oğlum ağlıyor, geri getirin onları!” Bunun üzerine baykuşları geri döndürdüğüm bir dönüş öyküsü yaptım. Baykuşlar benekleri silindiği için kahramanımızdan yarım istemeye gelmişler…

Stacks Image 804

PABUCUMUN BAĞI ÇÖZÜLDÜ
Şimdi cırt cırtlı pabuçlar var ama eskiden yoktu. Bağlamayı öğrenmek zorundaydık. Kahramanımız pabucunun bağını nasıl bağlayacağını bilemiyor ve sırayla annesinden, babasından, ablasından yardım alamayınca tilki ve kargaya gidiyor ve La Fontaine’in Karga ve Tilki fablı üzerinden bir sonuca ulaşıyor.
Stacks Image 817

OKULA GEÇ KALDIM
Maceralı bir okula gidiş öyküsü… Kaplumbağa, tavşan ve kartal… Kartalla yaptığı yolculuğun ilham kaynağı denizci Sindbad tabii ki. Dizinin en ilgi gören kitabı.
Stacks Image 830

DEDEM BANA DÜDÜK YAPTI
Dedem gerçekten de küçüklüğümde bana düdük yapmıştı ve o dal parçasının çakının birkaç usta hareketiyle ses çıkarır hale gelmesine hayranlık duymuştum. Dedem ömrü dağlarda bağlarda geçmiş bir avcıydı ve bizimle yaşadığı çok kısa süre içinde bende derin izler bırakarak gitti. Bu dizideki ailenin en eğlenceli bireyi…
Stacks Image 843


GEÇİYORDUM UĞRADIM
Yine dedem… Ve yine çocukluğumda, başını sonunu bilmediğim bir tekerlemenin sadece “kümese düştü dedem” parçası aklımda kalmış. Kahramanımızın yeni öğrendiği “geçiyordum uğradım” kalıbını çeşitli ortamlarda kullanma çabası, ki çocuklar bunu hep yapar…

Stacks Image 856
ABLAM BANA DİL ÇIKARDI
Sevginin sınandığı bir öykü. Ablamız bize dil çıkarıyorsa bu onun bizi sevmediği anlamına mı gelir? “Hayır” diyor annesi, “Ablan seni seviyor; çok üzülür sen olmasan.”
Ve kahramanımız bu sevgiyi test etmek istiyor. Komodinin içine girip saklanıyor. “Madem ki çok üzülürmüş ben olmasam; haydi bakalım yokum, üzülsün ablam.”
(Aslına uygun olarak çizmeye çalıştığım ve halen yatak odamda duran bu küçük komodinin içine o yaşlardayken ben de girer saklanırdım ve annemi telaşlandırırdım. Garip olan şu ki oğlum Acar da aynı şeyi yaptı küçüklüğünde. Ya bu komodinde bir şey var ya da bizde…

Stacks Image 869

SINIFTA KALDIM HABERİM YOK
Çok fazla yaşıtımın geçmişinde yok ama bizim çocukluğumuzda okul çantasını ters tutanlara “Aaa şuna bak sınıfta kalmış” derlerdi. Ayrıca bir de tekerlememiz vardı: “Öğretmenim kalemim yok, sınıfta kaldım haberim yok” diye… Kahramanımız sınıfta kaldığına inanıverince ortaya ünlü Fareli Köyün Kavalcısı çıkıyor ve onları sınıfta kalanlar ülkesine götürmeye çalışıyor. Ancak yolda asıl gerçek ortaya çıkıyor…

Stacks Image 882

KUŞUMU KİM KIŞKIŞLADI?
Çocukluğumun geçtiği (Kanarya) yer kırlık tepelikti o zamanlar. Kuş avlamak da yaygındı. En çok da iskete, saka… Kendim avlayamadım hiç ama bir kuşum oldu ve kafesiyle birlikte eve getirdi. Geceleyin kedi kafesi parçalamış, kuş da gardrobun üstüne kaçıp kurtulmuş. Sabaha kadar onu yakalamaya çalıştım. Sabah da babamın önerisiyle serbest bıraktım. İlk ve son kuşumdu…

Stacks Image 895

KORKUNÇ KORKULUĞUN KORKUSU
Korkuluğun amacı korkutmaktır ama aslında o da tıpkı bizim gibi korkabilir. Rollerimiz (mesleki, toplumsal, ailede vb) gerçek insani özelliklerimizi unutmamıza veya bastırmamıza neden olabilir ama onlar oradadır ve her an ortaya çıkabilirler. Bir vicdan ve empati öyküsü…
Stacks Image 908


GIRRR!
Eve gelen canavar hiç kimseyi korkutmayı başaramayıp kederleniyor. Bütün aile onu teselli etmeye çalışırken anne korkutamama nedenini buluyor: Dişleri öyle pis ki, sipsivri ve keskin oldukları anlaşılmadığından korkutucu da olamıyor tabii. Çözüm?
Stacks Image 921


DEDEM NEDEN GÜLDÜ?
Dizinin ünlü giriş tekerlemesinin kitabı. Dedenin niye güldüğünü kitabın sonuna kadar anlamıyoruz ama sayfaları çevirirken biz de dede ile birlikte gülmekten kendimizi alamıyoruz.
Stacks Image 934


TAVAN ARASINDAKİ ESKİ LAMBA
Tavan arası büyülü bir yerdir. Çocuk orada eski bir lamba buluyor. Lambadan da masallardan tanıdığımız cin çıkıveriyor. “Dile benden ne dilersen” demesini beklerken, hayır, bu cin farklı. Bu kez cinin bizden dilekleri var; daha doğrusu bazı emirleri!..
Stacks Image 947


SENİ SEVİYORUM
Sevmek koşullu bir şey midir? Seviyorum, dediğimiz bir kişiyi severken ondan bazı koşulları yerine getirmesini mi bekleriz? Bu beklentimiz gerçekleşmediğinde sevgimiz biter mi? Çocuğun annesinin sevgisini çeşitli hayali sınavlara soktuğu bir öykü.
Stacks Image 960


SEVGİLİ ARKADAŞIM
Arkadaş olmak mutlaka her konuda aynı zevklere ve düşüncelere sahip olmayı mı gerektirir? Biri yağlı ekmeğine tuz ekerken, öteki reçel sürmeyi seven iki arkadaşın yollarını ayırmaya karar vermelerinin öyküsü…
Stacks Image 973


ANNEM NEDEN ŞİŞMANLADI?
Yeni kardeşin gelişi ve hamilelik üzerine bir öykü. Kediler, kuşlar ve insanlar nasıl çoğalır? Çocuk her birine yardım etmeye çalışırken aslında yeni bir durumla baş etmeyi de öğreniyor.
Stacks Image 986

GECE GELEN KONUKLAR
Korkak bir çocuktum. Karanlıktan korkardım örneğin. İnsanlardan da. Babamdan da korkardım. Hayatım boyunca cesur olmamı gerektiren çok şey oldu. Gereken cesareti buldum da her nasılsa. Korkularımızın çoğunu kendimizin var ettiğini (tıpkı çoğunu çocuklarımız için bizim ürettiğimiz “canavarlar, öcüler, iğneci doktorlar” gibi) öğrenmiş olmamın çok yararı oldu.

Stacks Image 1004


TOP DİNG DIZ DAM ÇONG CIS TAK!
Sıkıcı bir pazar gününü sıkıcı olmaktan ne çıkarır? Çevremizdeki durağanlığı, aslında belki herkesin sıkılmakta olduğu ancak bunu değiştirecek bir ilk adıma ihtiyaç duyduğu bir ruh halini küçücük bir hareket değiştirebilir mi? Örneğin elimdeki kalemi masaya vurmaya başlasam…


Stacks Image 1017

GÜZEL BİR SABAHTI…
Her gün uyanıyoruz, kahvaltı ediyoruz, giyiniyoruz, okula gidiyoruz, derslere giriyoruz, geliyoruz vb… Her gün her gün birbirinin aynı şeyleri tekrara edip duruyoruz. Acaba bir gün başka bir şey yapsak? Sürüp giden tekdüzeliği kırıversek bir yerinden? Neler değişir? neleri farklı yaşarız? Sonuçta neler olur? Hayatımız nasıl değişir?
TOP